Γράφει ο: Κostas leonardos
Κάποιοι κάπου φωνάζουν, ότι κάποιοι άλλοι συνάνθρωποί τους καλλιεργούν το μίσος, την μισανθρωπία, τον φόβο και την ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΌΤΗΤΑ... Πόσο τελικά κοστίζει να είσαι διαφορετικός; Εξαρτάται από ποια σκοπιά το βλέπει κάθε φορά ο καθένας και ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά... Το διαφορετικό έχει δύο έννοιες. Διαφορετικός μπορεί να είσαι, γιατί είσαι μαύρος σε μια κοινωνία λευκών. Διαφορετικός μπορεί να είσαι και γιατί έχεις δυο μάτια και βλέπεις, σε μια κοινωνία με αόματους -είναι η άλλη σκοπιά. Ένα φιλί μπορεί να αλλάξει τον κόσμο; Και όμως τα πάντα ξεκινούν και καταλήγουν -από την αρχαιότητα και τους αρχανθρώπους του πλανήτη, έως σήμερα, στον σύγχρονο εξελιγμένο νοητικά άνθρωπο- στο ίδιο συμπέρασμα: ναι μπορεί. Όχι το φιλί σαν φιλί, αλλά η πράξη που αυτή θα φέρει και την σύνδεση δυο διαφορετικών ανθρώπων στην ένωσή τους για να κατασκευασθεί από το μηδέν μια νέα ζωή.
Η πράξεις μας λοιπόν, ναι αυτές, που πιστεύουμε ότι δεν έχουν συνέπειες, δεν έχουν αλληλεπίδραση στον υπόλοιπο κόσμο, στην εξέλιξη της ανθρωπότητας, του πλανήτη και του ίδιου του σύμπαντος. Όσοι νομίζουν τελικά ότι όλα αυτά δεν έχουν συσχετισμό μεταξύ τους και ότι όλα είναι απλά ένα ασυνάρτητο παιχνίδι της ζωής, τότε μπορεί κανείς να έχει διαπράξει και το μεγαλύτερό του, λάθος... Απλές καθημερινές σκέψεις θα σου δώσουν κάποιες από τις απαντήσεις που ψάχνεις σαν άνθρωπος. Σκέψου μόνο, ότι αν η δικιά σου μητέρα δεν είχε βρεθεί με τον δικό σου πατέρα, αυτή την στιγμή... δεν θα διάβαζες το κείμενό μου. Γιατί απλά δεν θα υπήρχες... Δεν θα ήσουν εδώ, δεν θα ήσουν εσύ... Μπορεί να υπήρχε κάποια άλλη ή κάποιος άλλος στην θέση σου, αλλά εσύ δεν θα ήσουν εδώ. Θα βρισκόσουν στο άπειρο, όπως τόσες και τόσες οντότητες και πλάσματα ενός άλλου κόσμου. Οπότε η πράξη δυο ανθρώπων επηρεάζει την εξέλιξη της ψυχής και του σώματος, μεταφέροντας μέσω των γονιδίων και του dna όλα τα στοιχεία για το επόμενο βήμα. Ένα βήμα ή τελικά ένα άλμα; Όσο και να το αρνείσαι για την παραμικρή σου απόφαση, η ζωή και η ιστορία θα σε ανταμείψει με θετικό ή αρνητικό αποτέλεσμα. Το ερώτημα όμως θα είναι πάντα, πιο είναι το πιο σωστό βήμα για κάποιον, η κουρτίνα ένα ή η κουρτίνα δύο; Ή τελικά δεν υπάρχουν κουρτίνες αλλά μόνο ζονγκ; Η φύση για τα ζώα έχει βρει τους δικούς της κανόνες, η εξέλιξή τους γίνεται μέσα από αυστηρά κριτήρια, που τα αναγνωρίζουν και προσπαθούν ακόμα πιο πολύ για την μέγιστη βελτίωσή τους. Το κριτήριο του ζευγαρώματος μπορεί να είναι το όμορφο έντονο χρώμα στα φτερά ή το δέρμα, ο έντονος ήχος κελαϊδίσματος. Γιατί όμως όλα αυτά; Γιατί απλά, αυτό τους εξασφαλίζει το υγιές, το δυνατό, το αύριο στην εξέλιξή τους, μέσα σε ένα περιβάλλον ανταγωνιστικότητας για επιβίωση του είδους του, από εχθρούς στην διατροφική αλυσίδα, μέχρι και επίδοξους ανταγωνιστές. Για τους ανθρώπους τους τελευταίους αιώνες, από τότε δηλαδή που ουσιαστικά ξέφυγε από την τροφική αλυσίδα των ζώων και έγινε ο κυρίαρχος της γης, τα κριτήρια άλλαξαν και μεταλλάχτηκαν.
Και όμως, πάντα μ' αρέσει και ο αντίλογος, πολλές φορές τοποθετώ τον ίδιο τον εαυτό μου σαν τον πιο δεινό κριτή μου. Έτσι και τώρα θα του δώσω αυτόν τον ρόλο, γιατί ο καλύτερος αντίπαλός σου θα είναι το ίδιο το εγώ σου, που θα μπορεί να ξέρει και τις όποιες σου αδυναμίες, στο σώμα και στην σκέψη. Έτσι μπορεί και να με ρωτάει και να μου πει: "Οk ρε φίλε και ποια η διαφορά στο να αφήνεις να εξελίσσονται τα πράγματα όπως είναι και όπως θέλουν να έρθουν, χωρίς κάποιους περιορισμούς, αλλά από καθαρή τύχη των γεγονότων; Γιατί θα πρέπει να βάλεις όρια και φραγμούς στην λειτουργία της ανθρωπότητας;" Γιατί απλά την απάντηση, την δίνει η ίδια η ερώτηση που κάνει κάποιος. Η ανθρώπινη εξέλιξη είναι γεννημένη πάνω στα λάθη, και ο άνθρωπος επιβεβαιώνει κάθε μέρα, το πόσο ελλειμματικός είναι στο να μαθαίνει μέσα από τα λάθη της ζωής του και της Ιστορίας του. Η οντότητα της ανθρώπινης φύσης, είναι δεκτική σε ερεθίσματα, ο ίδιος ο άνθρωπος είναι δέκτης γνώσης και βλακείας ταυτόχρονα, επιλέγει όμως τον εύκολο δρόμο... Μαθαίνει όσα δεν θα ζοριστεί στο μυαλό και η βλακεία γίνεται η δεύτερη φύση του. Πολλές φορές, δεν καταφέρνει να ξεχωρίσει το καλό από το κακό, το άδικο από το δίκαιο και άλλοτε το σωστό από το λάθος. Κανείς μας όμως δεν γεννιέται με την γνώση, αλλά στο πέρας του χρόνου την κερδίζει και την κατακτά από μόνος του, με τα όποια ερεθίσματα μπορεί να έχει από το περιβάλλον του, τα τεχνικά χαρακτηριστικά του και την ίδια τελικώς την κοινωνία στο σύνολό της. Όμως ποια κοινωνία έχει πλαστεί σήμερα; Ρίξτε απλές κλεφτές ματιές γύρω σας... Αναλογιστείτε... Αυτός είναι τελικά ο κόσμος που οραματιστήκαμε όλοι μέσα στο μυαλό μας; Μήπως τελικά υπάρχουν τεράστια λάθη σε αυτές τις κοινωνίες ανθρώπων; Μήπως ο ίδιος ο Θεός έκανε το μεγαλύτερο, αφήνοντας στην τύχη την εξέλιξή μας; Κάποιοι στο παρελθόν είχαν οραματισθεί και αποφασίσει την εξέλιξη... με το όποιο κόστος... Ο χρόνος δεν τους έφτασε... Το μέλλον τους -ξανά- ανήκει σε μια άλλη μορφή...
Ακόμα και σήμερα ο άνθρωπος έχει την επιλογή και την γνώση,
για να φτιάξει τον νέο υπεράνθρωπο... Τον άνθρωπο που θα είναι
πιο άτρωτος μέσα στον χρόνο, καταφέρνοντας να γίνει ο κυρίαρχος
του σύμπαντος, φτάνοντας τους στόχους που του ανέθεσε ο δημιουργός του.
Συγγραφική επιμέλεια: Kostas leonardos
Tεχνική επιμέλεια βίντεο ήχου και εικόνας: Κostas leonardos
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική, ή κατά παράφραση, ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου της παρούσας ηλεκτρονικής σελίδας με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του δημιουργού.
(Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου πού ισχύουν στην Ελλάδα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου