Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012

Ξύπνα.


Γράφει ο : Κostas leonardos

Σήμερα  μπορεί να είναι μια μέρα δύσκολη, αύριο ίσως θα είναι μια άλλη, μπορεί πιο εύκολη η πιο δύσκολη, δεν θα πω... Πιο μεγάλη ή πιο μικρή, πάλι δεν θα πω... Γιατί το αποτέλεσμα δεν το όριζα ούτε θα το ορίσω ποτέ εγώ μόνος μου, αλλά το ορίζουν τα γεγονότα, και τα γεγονότα τα φτιάχνουν οι μοίρες, που αυτές θα  κινούνται από τους απλούς ανθρώπους, αλλά και πολλά από τα περίπλοκα παιχνίδια της ζωής που θα τα κινούν ίσως πιο ιεραρχικές προσωπικότητες από ότι απλοί πολίτες όλων  των εθνών. Έτσι στης  9/10/2012  σαν μέρα χαρακτηρίζεται μεγάλη, γιατί σηματοδότη την άφιξη ενός ανθρώπου που μπορεί να ορίσει και να σηματοδοτήσει τις μοίρες άλλων ανθρώπων που μελλοντικά ίσως αναθεματίζουν η επικροτούν τις αποφάσεις των τελευταίων. Και πάλι κανείς δεν μπορεί να πει τελικά το τι είναι το σωστό και τι το λάθος, αυτό που μπορεί να πει κάποιος, είναι μόνο όσα μπορεί να νιώθει στο πετσί του, ζώντας μια δικιά του αλήθεια. Θα ασχοληθώ όμως πιο πολύ με το παρελθόν και το μέλλον γιατί  τα σημερινά γεγονότα  για μένα είναι παρόν, και το παρόν αρκετά συχνά, μπορεί να το αποφεύγω και να δραπετεύω. Μάλλον γιατί απλά δεν μ'αρέσει αυτό που νιώθω και ζω πολλές φορές, και εν πολύς σε αρκετούς άλλους. Έτσι λέω να σάς πάω στο παρελθόν που τα γεγονότα πάντα έτρεξαν, τρέχουν και ακόμα  θα τρέχουν ίσως πιο γρήγορα και από αυτά που θα μπορούσες να προλάβεις και να επεξεργαστείς στο μυαλό, να ακούσεις ή να δεις μπροστά σου σε τρέχοντα, ακόμα και σε μελλοντικό χρόνο... Αλλά σίγουρα μπορείς να τα μελετήσεις  καλύτερα από την στιγμή που έχουν συμβεί και σίγουρα θα ξανά συμβούν. Γιαυτό, κοίτα λοιπόν, πίσω σου και γύρο σου στο χρόνο....

Στης 4/4/2012 Πέθανε ακόμα κάποιος Έλληνας κάπου... τυχαίο το σημείο;;;... Όχι... Τυχαίο το κίνητρο;;;... Όχι ... Η ψυχολογία ακόμα μια φόρα στο προσκήνιο και πάντα κτυπάει τους πιο ευαίσθητους, στης χορδές του μυαλού και της πυγμής... Αλλά κάποιοι και πάλι τρέξανε ο κάθε ένας από την δικιά του σκοπιά να κάνει πολιτικό κοινωνικές αναλύσεις... Ακόμα και αυτοί που δεν πολιτικοποιούνται προσπάθησαν να κάνουν πάλι το μπαχαλοηδές τους έργο πράξη στο όνομα μιας αγανάκτησης και μιας ζωής που έφυγε θέλοντας όμως φεύγοντας να πει κάτι... Ο κάθε ένας μας, αυτό το κάτι, το αντιλαμβάνεται διαφορετικά και εκεί είναι το μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα... Για μένα ο χαμένος αυτός άνθρωπος έδρασε λάθος... Έδρασε με τον δικό του γνώμονα σκέψης που όμως κατ' ουσίαν αποδείχτηκε λανθασμένος όχι στο τρόπο εφαρμογής και εκτέλεσης, αλλά στο τρόπο το τι ήθελε να περάσει στους πιο παρά έξω. Το να καταφέρνεις να αυτό τιμωρείς τον εαυτό σου, με λάβαρο σου ότι φεύγεις με το κεφάλι ψηλά, απλά είσαι ακόμα ένα θύμα.... Θύμα του δικού σου σκεπτικού... Θύμα και χαρά των άλλων πολιτικών παιχνιδιών που θα θέλουν να παίξουν με την δικιά σου αντίδραση και πράξη... Μεγάλο δημοσιογράφοι, ψυχολόγοι, πολιτικοί ,όλοι στην πασαρέλα της ψεύτικης ενημέρωσης με τον μανδύα της λύπης και της αγανάκτησης, Και ξέρεις γιατί; γιατί απλά πολλούς από δαύτους  ζούνε σε έναν δικό τους κόσμο που απλά προσπαθούν να φτάσουν που και που στο επίπεδο τον απλών θνητών ανθρώπων ... Όχι γιατί τους αρέσει,αλλά γιατί πρέπει να καταβάλουν, πολλές προσπάθειες για να νιώσουν... Αυτό που εσύ πολλές φορές απλά βιώνεις... Παλιότερα κάποια φίλοι με φώναζαν τρελό επιστήμονα της ζωής, και ναι πράγματι μπορεί κάποιος να με χαρακτηρίσει και να πει ότι είμαι, όχι επειδή το λέω εγώ ή το λέει αυτός που το σκέπτεται, αλλά γιατί κάθε μέρα επιβεβαιώνεται η απλή λογική σκέψη μου σε λέξεις καθημερινής αλήθειας, αυτήν την αλήθεια που κάνουν μια τρέλα, πραγματικότητα ακόμα πιο ζωντανή στο επιδερμικό άγγιγμα κάποιων.

Όλων αυτών με το προσωπείο των λυπημένων και με την αντίδραση το ότι αντιλαμβάνονται τα πάντα γύρο τους, αλλά ιστορικά η ζωή, μας λέει και μας διδάσκει ότι το μόνο που αντιλαμβάνονται ΌΛΟΙ... Είναι μόνο ότι τους αγγίζει προσωπικά... Και το κοινωνικό θέμα, απλά είναι ακόμα μια ευκαιρία ανάλυσης από πλευρικές σκοπιές... Αυτό που δεν θα μάθουν ποτέ όμως όλοι αυτοί... Είναι ότι πάντα θα υπάρχουν τρελοί επιστήμονες, που από την τρέλα που πηγάζει εσωτερικά, μπορεί να κάψει όλο το όμορφο κατασκευασμένο σύστημα, αυτό το σύστημα που χρόνια οικοδομούν ξέροντας ότι τα θεμέλια τους είναι πολύ σάπια, γιατί ξεχάσαν να πουν στον κόσμο ότι τα χτίσανε πάνω σε βάλτους και σε ρέματα που δεν οικοδομής, αλλά μπορείς να μπαζώσεις και να θάψεις μπόλικα όνειρα στο όνομα μιας  δημοκρατίας. Για πια δημοκρατία τους όμως; αυτή την παρεξηγημένη λέξη που όλοι την ξεστομίζουν με τόσο ευκολία, αλλά όλοι τους, ανεξάρτητος σε πια κοινωνική θέση είναι ή  το βοιωτικό τους επίπεδο... Ακόμα και στον περίγυρο τους, είναι μικρή δικτάτορες της ζωής τους... Ώρες ώρες νιώθω ότι έχω να κάνω με αστείους κλόουν γύρο μου, που κάθε φορά που σκάει ένα μπαλόνι, θα νιώσω ότι ξυπνάω από έναν ακόμα εφιάλτη που φτιάξανε στο δικό τους σενάριο με πρωταγωνιστή όμως εμένα, και όλους σαν εμένα... Με ένα ίδιο σκεπτικό... Με ένα ίδιο τρόπο αντίληψης....Και με ένα ίδιο όραμα ζωής... Κοινωνική αδικία πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει στον κόσμο, αυτό που δεν ξέρουν όμως η περισσότεροι είναι ότι ο πλούτος δεν βρίσκετε στην τσέπη, αλλά στην ψυχή του κάθε ενός, εκεί που μπορεί να αγοράσει και να πουλήσει πολλά περισσότερα όνειρα από αυτά που του προσφέρουν τα υλικά αγαθά και τα αφεντικά τούς. Γι'αυτό πάντα να παίρνετε  τον πιο δύσκολο δρόμο στην ζωή και ξέρω ότι δεν θα είναι λάθος, κάντε το όσοι μπορείτε, και στο τέλος θα δείτε ότι ο κόπος είναι ένα κομμάτι με γλυκιά γεύση στην ψυχή... Μπορεί το όραμα μου σαν προσωπική  ατομικότητα  να μην γίνει πραγματικό ποτέ, γιατί όλοι αντιλαμβάνονται το ίδιο πράγμα διαφορετικά, ένα μισό άδειο ποτήρι η ένα μισό γεμάτο ποτήρι... Πάντα θα χωρίζει την αντίληψη...απο εμένα σε σένα... Η πραγματικότητα όμως πάντα θα είναι μια... Όσο και διαφορετικά να το αντιλαμβανόμαστε τα γεγονότα όλοι γύρο μας. Ένας ο αυτοσκοπός αν δεν δώσουν τις λύσεις σε όλους εμάς... 30 λεπτά, τόσο χρόνος μπορεί να υπάρξει για την δικιά τους λύτρωση.

Να προσέχετε όλοι...
Γιατί από την πολύ σωστή απομακρυσμένη πολιτική
αντίθεση και λογική των άκρων...
Μπορεί να συμπράξουν μαζί στην λογική του παραλογισμού .
Και τότε, μην σας τρομάζουν οι λέξεις ψυχής.
Μην σας τρομάζουν οι πράξεις μυαλού.
Να σας τρομάζουν τα ξύλινα λόγια της ανθρωπιάς.


Συγγραφική επιμέλεια : Kostas leonardos
Tεχνική επιμέλεια βίντεο ήχου και εικόνας : Κostas leonardos

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική, ή κατά παράφραση, ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου της παρούσας ηλεκτρονικής σελίδας με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του δημιουργού.

(Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου πού ισχύουν στην Ελλάδα)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου