Τα ΌΧΙ τα λένε και τα γράφουν Ήρωες

Γράφει ο : Kostas Leonardos 

28η ΣΗΜΕΡΑ... και ένα τεράστιο κεφάλαιο στην Ελληνική ιστορία αναβιώνει και μας θυμίζει ένδοξες και πικρές ιστορίες που γράψαμε εμείς οι ίδιοι. Ένδοξες γιατί στο τέλος αποδείχθηκε ότι βρεθήκαμε με τους νικητές του πολέμου, μαύρες όμως, γιατί η διχόνοια  ανάμεσα μας σαν λαός, πάντα θα μας ξεχωρίζει κυριολεκτικά αλλά και μεταφορικά, σαν την συνέχεια των προγόνων μας. Εμείς γράφουμε το σήμερα και το αύριο και εκείνοι που με το αίμα τους και τα δικά τους χέρια, γράψανε την νεότερη Ιστορία του έθνους. Μόνο που η Ιστορία δεν είναι ένα παραμύθι για να έχει και ένα ευχάριστο τέλος, ούτε μπορούμε να το φέρνουμε στα μέτρα μας όπως μας αρέσει και μας βολεύει. Γράφεται με την πραγματικότητα, όσο σκληρή και αν είναι, με την νοοτροπία και την αλήθεια, τον σεβασμό στην Ιστορία, πέρα από τις όποιες ιδεολογικές καταβολές του καθενός. Έτσι και εγώ θα προσπαθήσω να ενώσω ή να τονίσω τις όποιες χαοτικές διαφορές που άνοιξαν μέσα στην χώρα, μετά τον εμφύλιο και διχάζουν μέχρι και σήμερα αρκετούς Έλληνες από διαφορετικές θέσεις, αντιλήψεις και νοοτροπίες.

Αρέσει δεν αρέσει σε κάποιους το ΟΧΙ το είπε ο Μεταξάς και όσοι παπαγαλίζουν ότι το ΟΧΙ το είπε ο λαός...δεν θα πρέπει να ξεχνούν ότι η πολιτική ηγεσία είναι αυτή που ορίζει και καθορίζει το μέλλον μιας χώρας και κρίνεται από την Ιστορία... Έτσι ο Ιωάννης Μεταξάς έπραξε το καθήκον του, όπως θα έπρεπε να πράξη  ο κάθε Έλληνας, ευσυνείδητος προς το χρέος του για την ίδια του την χώρα. Τα πολιτικά παιχνίδια πολλά, ακόμα πιο σκοτεινά κάποιων άλλων... Παρά κάτω θα τα δούμε και αυτά, αυτό όμως που θα ήθελα να δούμε αρχικά είναι όμως κάτι άλλο ...πολύ βασικό, γιατί χωρίς αυτό το στοιχείο μέσα στην τότε κοινωνία της εποχής, νιώθω ότι όλα θα ήταν πολύ διαφορετικά, για όλους...Συμφωνεί δεν συμφωνεί κάποιος με τον Μεταξά, θα πρέπει να του αναγνωριστεί το γεγονός ότι γαλούχησε κάποιες γενεές... με ιδανικά και με φιλοσοφία  στον εθνικό τρόπο ζωής, δεν άφησε τα περιθώρια της αχαλίνωτης βλακείας που δέρνει την σημερινή κοινωνία, μέσα σε μια ψεύτικη υποτιθέμενη δημοκρατία.... γιατί όποιος έχει διαφορετική άποψη ....ας κοιτάξει τις σημερινές παρελάσεις ...και να μου πει για ποία ελευθερία και σκέψη, του λόγου ακριβώς μιλάμε ..... Ας το παραβλέψουμε όμως αυτό γιατί θα γίνω κακός και με τους μεν και με τους δε. Οι μεν είναι η πολιτική ηγεσία, με τους οποίους τα δρακόντια μέτρα είναι γελοία σε μια τέτοια μέρα....και οι δε....είναι όλοι αυτοί αριστερίζουσας φιλοσοφίας, που βρήκαν μια τέτοια μέρα για να βγάλουν την χολή τους.... Αν κάποιος έχει κάποιο πρόβλημά ....το κάνεις μια άλλη μέρα ... Δεν πας και χαλάς την εθνική επέτειο με κραυγές, φωνές, και μιξοκλάματα.

Έτσι θα αναφέρω και ένα γεγονός, που είναι και πιο τρανταχτό παράδειγμα μέσα στην αντίληψη της κοινωνίας... και μάλιστα ....από κάποιο κόμμα ...που ήθελε να λέγεται πατριωτικό...Πριν κάποιους μήνες πίσω σε ένα παραλήρημα για κομματικές και πολιτικές σκοπιμότητες, κάποιοι ήθελαν να πλήξουν όσους έχουν μια άλλη οπτική πλευρά και γωνία στην πραγματικότητα. Είναι όλοι εκείνοι που τώρα είναι οι πουθενάδες στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, γιατί απλά ο κόσμος δεν ξεχνά. Έτσι τους έστειλε στο σπίτι τους με την πρώτη ευκαιρία. Όμως η ενίοτε βλακεία που δέρνει τον πληθυσμό, σε συνδυασμό με την μεγάλη ημιμάθεια και αμάθεια που διακατέχει κάποιους, μαζί με την προπαγάνδα που ασκούν, μεταβάλουν την άποψη τις κοινής γνώμης. (βλέπε κάποιες  πρωινές εκπομπές ονόματα δεν λέμε), με πρωταγωνιστές και λάτρεις αυτής της ψευτοδημοκρατίας, πού όμως  θα ήθελα να τους κάνω, μερικά σεμινάρια μπας και ανοίξει και το οπτικό τους πεδίο. Γιατί δεν λέω,καλή η βλακεία όταν σε δέρνει, αλλά είναι πιο καλά να την κουμαντάρεις για να μην την λούζονται και οι υπόλοιποι συμπολίτες σου.

Από τη μακρινή αρχαιότητα, όλες οι ανθρώπινες κοινωνίες συνήθιζαν να χρησιμοποιούν διάφορες χειραψίες και χαιρετισμούς, τόσο ως συμβολική ένδειξη αναγνώρισης, όσο και ως έκφραση αλληλοσεβασμού. Κάθε λαός έχει καθιερώσει στις παραδόσεις του συγκεκριμένες μορφές χαιρετισμών, οι οποίες με τη μεγάλη τους ποικιλία εμπλουτίζουν τον κάθε λαϊκό πολιτισμό. Κατά κανόνα οι συμβολικές αυτές χειρονομίες, οι χειραψίες και οι χαιρετισμοί γίνονται με τη χρήση των χεριών. Άλλωστε, οι ίδιες αυτές λέξεις έχουν ως κύριο συνθετικό τους τη λέξη "χέρι".Συνήθως, κάποια προσφώνηση, όπως π.χ. το "χαίρε", συνοδεύει κάθε χαιρετισμό, θέλοντας να δηλώσει χαρά, υγεία, καλή διάθεση. Οι Έλληνες, οι λαοί της Μεσοποταμίας, οι Ινδοί και οι θιβετιανοί, οι Κέλτες, οι Ρωμαίοι, οι πρώτοι Χριστιανοί, οι Ιππότες του Μεσαίωνα, ακόμα και οι Ινδιάνοι της αρχαίας Αμερικής χρησιμοποίησαν αυτόν το χαιρετισμό, σε ένδειξη σεβασμού προς κάτι ανώτερο, σε ένδειξη ειρήνης και φιλίας.Στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία αναβίωσε ο αρχαίος χαιρετισμός, στην Ελλάδα με το καθεστώς της 4ης Αυγούστου, στην Ιταλία με το φασιστικό καθεστώς, στην Ισπανία με το καθεστώς του Φράνκο και στην Γερμανία με τον εθνικοσοσιαλισμό. Ταυτόχρονα χρησιμοποιήθηκε από εθνικιστικά κινήματα όλης της Ευρώπης, από την Αγγλία και την Ιρλανδία ως την Ρουμανία, αλλά και από ευρωπαϊκής καταγωγής Αμερικάνους. Με την λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και την ήττα του Άξονα ο αρχαίος αυτός χαιρετισμός κατηγορήθηκε άδικα και δαιμονοποιήθηκε. Εντούτοις ο πανάρχαιος αυτός χαιρετισμός με το δεξί χέρι είναι μια παγκόσμια πρακτική. Ποιος όμως είναι ο λόγος αυτής της παγκόσμιας χρήσης ενός τόσου αρχαίου χαιρετισμού; Γιατί τον χρησιμοποίησαν και τον χρησιμοποιούν ακόμα, έστω και ασυνείδητα, τόσοι λαοί.

Ο λεγόμενος «ναζιστικός» χαιρετισμός, είναι ο κατεξοχήν ΔΩΡΙΚΟΣ χαιρετισμός προς τον Ανατέλλοντα Ήλιο, ένας χαιρετισμός διαμέσου του οποίου ο ανθρώπινος οργανισμός μπορούσε να αντλήσει ενεργειακές δυνάμεις από τον Ήλιο, ανυψωμένος σε ανώτερες πνευματικές καταστάσεις και νοητικά πεδία . Ο χαιρετισμός αυτός, αποδιδόμενος με τεταμένο το δεξί χέρι, υπήρξε ο πιο συνηθισμένος τρόπος χαιρετισμού μεταξύ των προγόνων μας και συμβόλιζε επίσης ότι ο χαιρετών σε καιρό πολέμου υψώνει το χέρι για να λάβει το όπλο να πολεμήσει και σε καιρό ειρήνης για να λάβει το εργαλείο να εργαστεί.Ο χαιρετισμός της υψώσεως της δεξιάς χειρός, ξεκινάει από την αρχαία Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα από τις Δωρικές και Πελασγικές κοινωνίες. Φαίνεται να πρωτοεμφανίζεται κατά τις ιερουργίες στις οποίες οι ιερείς χαιρετούσαν με αυτόν τον τρόπο τα αγάλματα των θεών. Όταν λεγόταν η φράση «Χαίρε (τάδε θεέ ή τάδε θεά)» τότε ύψωναν την δεξιά χείρα, σε ένδειξη σεβασμού. Χαρακτηριστικό αυτού του χαιρετισμού, είναι ότι η παλάμη δεικνύεται προς το χαιρετιζόμενο πρόσωπο. Ο λόγος είναι ότι με αυτόν τον τρόπο έδειχναν οι ιερείς την καθαρότητα των προθέσεών τους. Για να γίνει αυτό, θα έπρεπε πρώτα να έχουν πλύνει καλά τα χέρια τους. Παράλληλα, χαιρετώντας με αυτόν τον τρόπο, έδειχναν προς τους θεούς ότι ήταν και καθαροί ψυχικά απέναντί τους.

Στην συνέχεια, αυτός ο χαιρετισμός επεκτάθηκε και στο κατώτερο ιερατείο, όταν αυτό απεύθηνε τον χαιρετισμό προς το ανώτερο και ανώτατο ιεράτευμα. Με την πάροδο των ετών, ο χαιρετισμός αυτός πέρασε και στην πολιτική ζωή. Τιμώμενα πρόσωπα ήταν οι θεοί και οι βασιλείς. Από εκεί πέρασε και στον στρατό, όπου οι υφιστάμενοι χαιρετούσαν με αυτόν τον τρόπο τους προϊσταμένους τους. Για παράδειγμα, όταν ένας αξιωματικός του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήθελε να τον χαιρετήσει, στεκόταν με σεβασμό εμπρός του κρατώντας το κράνος του στο αριστερό χέρι, ύψωνε το δεξί χέρι λέγοντας: «χαίρε Αλέξανδρε, βασιλεύ των Μακεδόνων!». Τότε ο Αλέξανδρος, ανταπέδιδε τον χαιρετισμό και στην συνέχεια συζητούσαν αυτό που ήθελαν. Επίσης, υπήρχε κι άλλος ένας συμβολισμός σε αυτό: σε καιρό πολέμου, η ύψωση της χειρός ήταν ένδειξη ότι ο πρατάσων την χείρα ήταν έτοιμος να λάβει όπλο να πολεμήσει. Εν καιρώ ειρήνης ήταν δείγμα ετοιμότητος προς εργασία...Ο σεβασμός στους θεσμούς στην αρχαία Ελλάδα, ήταν κάτι το πολύ σημαντικό. Όπως επίσης ήταν πολύ σημαντικό το θέμα της εμπιστοσύνης. Για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω (καθαρότητα προθέσεων κ.α.), ο χαιρετισμός αυτός ήταν μία αρχή ένδειξης καλής πίστης, πάνω στην οποία μπορεί να βασιστεί η εμπιστοσύνη. Όπως είδαμε, η λέξη που συνόδευε αυτόν τον χαιρετισμό ήταν το «χαίρε». 

Ο χαιρετισμός έμελλε να περάσει στην άλλη πλευρά του Ιονίου Πελάγους και να καταλήξει στην Ρώμη. Ήταν λογικό, διότι η Ρώμη εκτός του ότι είχε επηρεαστεί πολύ από την Ελλάδα, τα περισσότερα πρόσωπα του πολιτικού και του στρατιωτικού κόσμου είχαν Ελληνική καταγωγή. Η λέξη που συνόδευε την ύψωση της δεξιάς χειρός, ήταν το «ave», που στην Λατινική γλώσσα ερμηνεύεται ως «χαίρε» (ave Caesar! = χαίρε Καίσαρ!). Έτσι, στην Ιταλία ο χαιρετισμός είναι γνωστός ως "ρωμαϊκός".Τα χρόνια πέρασαν κι ο χαιρετισμός αυτός, παρέμεινε στην συνείδηση του λαού και ειδικά των Ελλήνων, ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας.Σύμφωνα με το 'Αρθρο 30 των Γενικών Διατάξεων του Κανονισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας του Καθεστώτος της 4ης Αυγούστου του Ιωάννη Μεταξά:Ο χαιρετισμός αποδίδεται δια ζωηράς προτάσεως της δεξιάς χειρός τεταμένης με δακτυλους υψωμένους και την παλάμη εις το ύψος του δεξιού οφθαλμού, κατά το πρότυπον του καθαρώς Ελληνικού (Δωρικού) χαιρετισμού.Τέλος, έχει καθιερωθεί παγκοσμίως εδώ και έναν αιώνα τουλάχιστον, ο συμβολικός χαιρετισμός των αριστερών κινημάτων να είναι η αριστερή γροθιά υψωμένη και ο συμβολικός χαιρετισμός των Εθνικιστικών κινημάτων η δεξιά χείρα τεταμένη. Και αναμενόμενα, οι κυρίαρχοι δαιμονοποίησαν αυτό που φοβούνται... 

Ο Ιωάννης Μεταξάς σε λόγο προς τον εργατοϋπαλληλικό κόσμο

Το 1931 ιδρύεται η Εργατική Εστία, το 1932 ψηφίζεται το 8ωρο από τον Βενιζέλο  αλλά  εφαρμόζεται από τον Μεταξά, το 1934 ψηφίζεται ο νόμος περί κοινωνικών ασφαλίσεων (ΙΚΑ), ενώ από το 1936 εφαρμόζονται οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Η κυβέρνηση Μεταξά άρχισε την 4η Αυγούστου 1936. Χάρισε χρέη στους αγρότες, δημιούργησε 567 εργοστάσια σε όλη την επικράτεια, έφτιαξε σχολεία, μουσεία, θέατρα. Οραματίστηκε τον Γ' Ελληνικό πολιτισμό, αλλά το πιο βασικό, έδωσε αρχές και ιδανικά στην νεολαία φτιάχνοντας την ΕΟΝ....(κάποιοι είπαν) στα πρότυπα της τότε ναζιστικής νεολαίας... που όμως πολέμησε τους ίδιους τους ναζί... Ο λόγος είναι απλός, όταν γαλουχείς με τα ιδανικά της πατρίδας σου,δεν υπάρχουν εχθροί και φίλοι, παρά μόνο εισβολείς. Οποιός και να έκανε επίθεση, θα ήταν εισβολέας και ως έτσι θα αντιμετωπιζόταν , όσο και κοντά να ήταν στην δικιά σου ιδεολογία. Ο παράξενος θάνατος του από οξεία αμυγδαλίτιδα, θα μείνει σαν ένα μαύρο σύννεφο.... μιας και πολλοί είναι εκείνοι, που μιλούν για δηλητηρίαση από Βρετανούς. Μέχρι τότε η Ελλάδα κράταγε την ουδετερότητα της και το δικαίωμα στην ειρήνη με τους Γερμανούς.

Η αλήθεια των Οχυρών και η γραμμή Μεταξά 

Ο Ιωάννης Μεταξάς έβλεπε πολύ μπροστά για την εποχή του, ήξερε ότι τα πράγματα στα Βαλκάνια και σε όλη την Ευρώπη δεν πάνε και τόσο καλά κι έτσι προσπάθησε να κρατήσει ισορροπίες και διπλωματικές σχέσεις με όλους.  Καταφέρνει ταυτόχρονα να φτιάχνει την αμυντική του θωράκιση στο να αντέξει τους πιο δυνατούς κλυδωνισμούς που μπορεί να εισέλθει η χώρα σε ενδεχόμενο πόλεμο. Το μόνο πραγματικό πρόβλημα ήταν ότι τα οχυρά έγιναν για να αντέξουν έναν στρατό σε μέγεθος και τεχνολογία όπως η Βουλγαρία, μια και οι απειλές και οι φιλοδοξίες πήγαζαν από εκεί, τα κονδύλια ελάχιστα, οι πραγματικές θυσίες ανθρώπων και προσώπων όμως έκαναν το δικό τους θαύμα.   Στην πράξη, αποδείχθηκε τελικά ότι ήταν ό,τι πιο σύγχρονο σε αντοχή, είχε να δείξει η μέχρι τότε περίοδος. 

Το οχυρό Ρούπελ είναι το μεγαλύτερο συγκρότημα της οχυρωμένης τοποθεσίας κατά μήκος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων που έφερε το όνομα Γραμμή Μεταξά, με συνολικό ανάπτυγμα καταφυγίων 1.849 μέτρα και μήκος στοών 4.251 μέτρα. Το Ρούπελ, κατασκευασμένο στις δυτικές αντηρίδες του όρους Τσιγγέλι στον ποταμό Στρυμόνα, μαζί με το οχυρό Παλιουριώνες εξασφάλιζαν τη στενωπό Ρούπελ.Αποστολή του Συγκροτήματος ήταν η άμυνα επί της οχυρωμένης τοποθεσίας, για την απαγόρευση διέλευσης κατά μήκος του άξονα Κρέσνας - Ρούπελ. Στην ανατολική Κερκίνη υπήρχαν τα οχυρά Ιστίμπεη-Κελκαγιά-Αρπαλούκι-Παλιουριώνες, δύο τάγματα Πεζικού και ένας λόχος προκαλύψεως με ανάλογη αποστολή. Την 1η Μαρτίου 1941, μετά την προσχώρηση της Βουλγαρίας στον Άξονα Γερμανίας-Ιταλίας-Ιαπωνίας, οι γερμανικές δυνάμεις στην περιοχή έναντι της οχυρωμένης τοποθεσίας Κερκίνη-Ρούπελ, ήταν οι 5η και 6η Ορεινές Μεραρχίες (έναντι Κερκίνης), το 125ο Σύνταγμα Επιλέκτων, ενισχυμένο με ένα Τάγμα της 5ης Ορεινής Μεραρχίας (έναντι Ρούπελ) και η 72η Ορεινή Μεραρχία (υψίπεδο Νευροκοπίου).Σε δεύτερη γραμμή, στην πεδιάδα Μαρινούπολης, η 2η Τεθωρακισμένη Μεραρχία και δύο βουλγαρικές μεραρχίες. 

Όλες οι παραπάνω δυνάμεις ανήκαν στο 18ο Γερμανικό Σώμα Στρατού, του οποίου ο ελιγμός περιλάμβανε επίθεση κατά μέτωπο για διάνοιξη της στενωπού του Ρούπελ, υπέρβαση της Κερκίνης με ορεινούς σχηματισμούς, με παράλληλη ενέργεια παράκαμψης ολόκληρης της τοποθεσίας συνόρων διά του άξονα Στρούμνιτσα-Κωστουρίνο-Θεσσαλονίκη. Η επίθεση των Γερμανών κατά των οχυρών άρχισε την 05:15 της 6ης Απριλίου 1941 με σφοδρό βομβαρδισμό του Πυροβολικού με βλήματα διαφόρων διαμετρημάτων,  και από τις 06:00 και με αεροπλάνα κάθετης εφόρμησης (Στούκας), τα οποία αναπτυγμένα σε σχηματισμούς έριχναν βόμβες, κάτω από το τρομερό σφύριγμα των σειρήνων τους.Στα οχυρά Καρατάς και Κάλης, η εχθρική δράση περιορίστηκε σε βομβαρδισμό πυροβολικού και αεροπορίας κατά διαστήματα εντός της ημέρας.Κατά την 4η ημέρα (9 Απριλίου), οι βομβαρδισμοί και οι επιθέσεις επαναλήφθηκαν κυρίως εναντίον των οχυρών Ρούπελ και Παλιουριώνες. Στις 17:00, Γερμανοί κήρυκες, γνωρίζοντας ότι είχε υπογραφεί στη Θεσσαλονίκη η συνθηκολόγηση, ήρθαν στο Ρούπελ και ζήτησαν την παράδοση του οχυρού. Ο Διοικητής του, Ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος απάντησε ότι «τα οχυρά δεν παραδίδονται, καταλαμβάνονται». Τελικά, η παράδοση του Ρούπελ έγινε την επομένη 10 Απριλίου, στις 06:00, αφού ο διοικητής έλαβε διαταγή κατάπαυσης του πυρός.

Μετά την συνθηκολόγηση της Ελλάδος ο Γερμανός συνταγματάρχης που παρέλαβε το οχυρό Ρούπελ, έδωσε συγχαρητήρια στον διοικητή και εξέφρασε τον θαυμασμό και την εκτίμησή του για την αντίσταση και τον ηρωισμό των Ελλήνων στρατιωτών. Οι απώλειες της φρουράς του οχυρού Ρούπελ ανήλθαν σε 44 νεκρούς και 152 τραυματίες.

Μικρές πραγματικές αλήθειες από εχθρούς και συμμάχους, που γράφτηκαν και πέρασαν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

Μέσα από την Ιστορία, η Ελλάδα χωρίστηκε σε 4 κατηγορίες ανθρώπων....(1) Στους ανθρώπους των συμμάχων και της δυτικής φιλοσοφίας, σε εκείνους που ένιωθαν καταπιεσμένοι από τον ζυγό και κατάφεραν να δραπετεύσουν προς Λιβύη για περισσότερη αντίσταση, κάτω από τις διαταγές των Βρετανών  (2) Στους φιλοσοβιετικούς (Κομμουνιστάς) με επιρροή από Σοβιετική Ένωση, (3) Τους μαυραγορίτες και ρουφιάνους, καταδότες πολλές φορές των Γερμανών (ΟΧΙ από ιδεολογικής απόψεως αλλά με μόνο στόχο και σκοπό την προσωπική δικιά τους επιβίωση, αλλά και των πλουτισμό) και (4) Στους φιλογερμανούς.

 Οι 3 από τις 4 κατηγορίες έχουν ιδεολογικό υπόβαθρο....και η μία ευημερεί σε όλες τις συνθήκες και τα πολιτικά καθεστώτα. 

Θα εξετάσω μερικές θέσεις της εποχής της Ελληνικής αριστεράς και ο λόγος είναι μόνο ένας.  Γιατί μέσα στο πέρας της Ιστορίας θέλησαν να περάσουν, ότι όλοι εκείνοι  ήταν οι "Πατριώτες" και όλοι οι άλλοι οι προδότες....κάτι που φαίνεται να συμμερίζονται και σύγχρονοι (κόκκινοι)....Πολλά όμως από τα γεγονότα τους διαψεύδουν. Πρέπει να πω όμως και ότι πολλοί Έλληνες ενδεχομένως με απλά Ελληνικά συναισθήματα τις εποχής, για την αγάπη προς την πατρίδα  πέρασαν στον ΕΑΜ - ΕΛΛΑΣ  (μιας και ήταν μία από τις επιλογές αντίστασης ...) χωρίς να έχουν όμως ιδεολογική ταύτιση και προσάρτηση πολλές φορές με την αριστερή φιλοσοφία.

Οι θέσεις της αριστεράς ΠΡΙΝ το σπάσιμο του συμφώνου ειρήνης ανάμεσα σε Μολότοφ-Ρίμπεντροπ. Η Αριστερά υποστήριζε τον Άξονα ανοιχτά και χωρίς κανένα ταμπού.

Πάμε να δούμε μερικές από τις πραγματικές θέσεις τους.

«Ο πόλεμος αυτός που προκλήθηκε από τη Βασιλομεταξική σπείρα, που διατάχτηκε από τους εγγλέζους ιμπεριαλιστές, δεν μπορεί να έχει την παραμικρή σχέση με την υπεράσπιση της πατρίδος μας. Ούτε είναι βέβαια πόλεμος κατά του φασισμού, όπως δήλωσε κυνικά ο αρχιφασίστας Μεταξάς». Μανιφέστο ΚΚΕ, 7 Δεκεμβρίου 1940.

Όταν υπεγράφη το σύμφωνο Μολοτωφ - Ρίμπεντροπ, με το οποίο Χίτλερ και Στάλιν συμμαχούσαν στρατιωτικά και οικονομικά ενώ μοιράζονταν την Πολώνια, το ΚΚΕ .... κατηγορούσε το Μεταξά σαν υπόδουλο των Άγγλων ιμπεριαλιστών και ότι αυτή η πολιτική του προκαλούσε τη δίκαιη αντίδραση της Ιταλίας!!! Για την ιταλική εισβολή ευθύνονταν ο Μεταξάς!!!! Το ΚΚΕ ήταν ενάντιο στον πόλεμο κατά των Ιταλών, αφού και ο Στάλιν ήταν σύμμαχος με τον Άξονα, όσο φυσικά και ενάντιο στον πόλεμο κατά των Γερμανών. Η υποστήριξη στους δύο εισβολείς ήταν κεκαλυμμένη και όταν τα φανταράκια μας έφευγαν για το μέτωπο, κομμουνιστές τούς έσφιγγαν το χέρι, βάζοντας μέσα σημείωμα το οποίο έγραφε ... "μην πολεμήσετε τούς αδελφούς μας Ιταλούς, αλλά κτυπήστε τούς Έλληνες αξιωματικούς". Βέβαια τα κανάλια μας για να μας δείξουν την ψεύτικη εικόνα του ΚΚΕ, μας προβάλλουν το Πρώτο Ανοιχτό Γράμμα του Νίκου Ζαχαριάδη, με το οποίο καλούσε τούς Έλληνες να πολεμήσουν με όλες τους τις δυνάμεις τούς Ιταλούς φασίστες. Η μισή αλήθεια όμως είναι χειρότερη από τό ψέμα, γι'αυτό παραθέτω άρθρο του Γιάννη Μαρίνου σχετικό μέ αυτό το θέμα (ΤΟ ΒΗΜΑ , 02-11-2003):

«Eθνικόν είναι ό,τι είναι αληθές» μας διδάσκει ο εθνικός ποιητής. Αντίθετα, ο πιο επιτυχημένος στην άσκηση της επαναστατικής βίας Βλαντίμιρ Ιλιτς Ουλιάνοφ (Λένιν) υπεδείκνυε στους συντρόφους το ότι «το να λέμε την αλήθεια είναι μια αστική προκατάληψη. Το ψεύδος δικαιολογείται από τον διακαώς επιδιωκόμενο σκοπό μας».  Και με την άφεση αμαρτιών που παρέχει ο εξακολουθών να λατρεύεται στην Ελλάδα Λένιν διαβάσαμε και ακούσαμε κι εφέτος τους ύμνους, που λέγονται και γράφονται κατά την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, για την πατριωτική στάση του τότε έγκλειστου στην απομόνωση επί δικτατορίας Μεταξά γενικού γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Νίκου Ζαχαριάδη. Εννοώ την περίφημη ανοιχτή επιστολή του προς τον υφυπουργό Ασφαλείας Μανιαδάκη που δημοσιεύθηκε στον αθηναϊκό Τύπο της 2ας Νοεμβρίου 1940. Σε αυτή μεταξύ άλλων έγραφε: «Ο φασισμός του Μουσολίνι χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα με σκοπό να την υποδουλώσει και εξανδραποδίσει. Σήμερα όλοι οι Έλληνες παλεύουμε για την λευτεριά, την τιμή και την εθνική μας ανεξαρτησία (...). Στον πόλεμο αυτόν, που τον διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη (...). Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θα 'ναι νίκη της Ελλάδας και του λαού μας».  Πράγματι, αυτή η αυθόρμητη πατριωτική επιστολή έπαιξε πολύ θετικό ρόλο στην πανελλήνια κινητοποίηση για την αντιμετώπιση του φασίστα εισβολέα και διευκόλυνε την τιτάνια προσπάθεια του τότε πρωθυπουργού να αποκρούσει την εισβολή και να συντρίψει τον Ιταλό δικτάτορα και τον πανίσχυρο στρατό του. Αυτός όμως ο απροσδόκητος και ευπρόσδεκτος σύμμαχος του Μεταξά προέκυψε από ένα λάθος. Ο Ζαχαριάδης, ένθερμος αντίπαλος του ακροδεξιού φασισμού, ευρισκόμενος στην απομόνωση, αγνοούσε προφανώς ότι ο λατρευτός του Στάλιν είχε υπογράψει με τον ως τότε μισητό Χίτλερ το περίφημο γερμανοσοβιετικό σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότοφ, που όχι μόνο ανεδείκνυε σε επιστήθιους φίλους τούς άλλοτε ιδεολογικούς εχθρούς, αλλά ακολουθήθηκε και από σύμφωνο διαμελισμού της Πολωνίας, στην οποία εισέβαλαν ιμπεριαλιστικότατα εκ Δυσμών οι ναζιστές και εξ Ανατολών οι Σοβιετικοί.  Μετά λίγες ημέρες από τη δημοσίευση της επιστολής του ο Ζαχαριάδης πληροφορήθηκε, ως φαίνεται, ότι οι τέως εχθροί είχαν γίνει φιλαράκια και ότι ο Στάλιν κατήγγειλε ως κοντόθωρους εκείνους τους ανθρώπους που κάνουν απλουστευτική προπαγάνδα κατά του φασισμού. Επίσης ενημερώθηκε ότι η Κομμουνιστική Διεθνής (στην οποία το KKE όφειλε τυφλή υποταγή) καλούσε τα KK να βάλουν τέρμα στον αγώνα κατά του φασισμού και να καταγγείλουν τον αγγλογαλλικό ιμπεριαλισμό σαν βασική επιθετική δύναμη, που είναι «ένοχος επιδρομής κατά της Γερμανίας η οποία ήθελε την ειρήνη» (σωστά διαβάζετε)!!! Ο Ζαχαριάδης, μόλις πληροφορήθηκε τα προαναφερθέντα, έσπευσε στις 26 Νοεμβρίου 1940 να στείλει στον πρωθυπουργό Μεταξά νέο ανοιχτό γράμμα, στο οποίο, κάνοντας στροφή 180 μοιρών, υπογράμμιζε ότι «η Ελλάδα δεν έχει καμία θέση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ανάμεσα στην Αγγλία και Ιταλία-Γερμανία» και απαιτούσε «οι πολεμικές δυνάμεις της Αγγλίας να φύγουν όλες από τα χώματα και τα νερά της Ελλάδας και να ζητήσουμε από την κυβέρνηση της ΕΣΣΔ να μεσολαβήσει για να γίνει ελληνοϊταλική ειρήνη».  Ακολούθησε ένα τρίτο γράμμα του στις 15 Ιανουαρίου 1941 προς την «Κομμουνιστική Φοιτητική Ενωση», όπου υποστήριζε ότι «Ο Μεταξάς έκανε πόλεμο, φασιστικό, κατακτητικό. Αφού διώξαμε τους Ιταλούς από την Ελλάδα, έπρεπε να κάνουμε μια ξεχωριστή, έντιμη, δίχως παραχωρήσεις ελληνοϊταλική ειρήνη» και καλούσε τον λαό και τον στρατό την ώρα που πολεμούσε τους φασίστες Ιταλούς «να ανατρέψουν τη μοναρχοφασιστική δικτατορία του Μεταξά».  Πόσοι σύγχρονοι Ελληνες γνωρίζουν τα προαναφερθέντα, πόσοι και ποιοι ιστορικοί είχαν το θάρρος να γράψουν την αλήθεια, όχι μόνο για την πρώτη, αλλά και για τις δύο άλλες επιστολές Ζαχαριάδη;  Αυτά ως ελάχιστη συμβολή της στήλης στην ιστορική αλήθεια, που κακοποιείται και παραχαράσσεται κάθε εθνική επέτειο κατά τις ανήθικες υποδείξεις του μεγάλου Λένιν, τις οποίες έχουν ως άλλοθι για τη συνείδησή τους ουκ ολίγοι δημοσιογράφοι, αλλά ακόμη και ιστορικοί, προδίδοντας και την ιδιότητα του επιστήμονα «χάριν του επιδιωκόμενου σκοπού».

Οταν μάλιστα ο ελληνικός στρατός θριάμβευε στό αλβανικό μέτωπο καί απελευθέρωνε τά χώματα της Βορείου Ηπείρου, ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, ο αποκαλούμενος καί Στάλιν της Ελλάδας, Ν. Ζαχαριάδης, καλούσε τους εργάτες των πολεμικών εργοστασίων να σαμποτάρουν την παραγωγή, τους εργάτες των μεταφορών να σαμποτάρουν τις μεταφορές πολεμικού υλικού στο Μέτωπο και τους στρατιώτες να στρέψουν τα όπλα τους εναντίον των αξιωματικών!!!! Ταυτόχρονα τόσο ο Ν. Ζαχαριάδης επώνυμα όσο και η Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε. χαρακτηρίζαν την απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου σαν ξένη κατάκτηση και ζητούσαν από τόν ελληνικό στρατό να αποχωρήσει από τά εδάφη της Αλβανίας!!! Στό βιβλίο "τά 10 θανάσιμα αμαρτήματα του ΚΚΕ", υπάρχουν επίσημα κείμενα πού αποδεικνύουν ότι η πολιτική της ηγεσίας της Αριστεράς, υπαγορεύονταν αποκλειστικά καί μόνο από τά συμφέροντα της Σοβιετικής Ρωσίας, τήν ίδια ώρα πού χιλιάδες στρατιώτες μας έχυναν τό αίμα τους γιά νά υπερασπισθούν τήν ανεξαρτησία του Εθνους μας, εναντίον των Ιταλών καί των Γερμανών.

«Να πώς μπορούνε όλοι οι λαοί ν' ασφαλίσουν την ειρήνη και την ελευθερία τους: Οι ιμπεριαλιστές, αποσβολωμένοι από τη δύναμη των λαών της ΕΣΣΔ — που δείχνει, τι αξίζουν λαοί πραγματικά ελεύθεροι — που τρέμουν ν' αγγίξουν όχι μονάχα τα σοβιετικά εδάφη, (αλλά) και κάθε χώρα που εξασφάλισε τη σοβιετική βοήθεια. Να ο δρόμος που κ' η Ελλάδα οφείλει ν' ακολουθήσει αν θέλει να ζήσει ελεύθερη και ευτυχισμένη. Η Σοβιετική Ένωση γλύτωσε μέχρι σήμερα τη χώρα μας απ' τον πόλεμο κι απ' την υποδούλωση. Τι θα είμαστε σήμερα, αν δεν έκοβε — με την επέμβασή της στην Πολωνία — το δρόμο του Χίτλερ προς τη Ρουμανία και τα Βαλκάνια; Που θα βρισκόταν σήμερα η ανεξαρτησία μας, αν η ΕΣΣΔ δεν αντιτάζονταν αποφασιστικά στα ιταλικά — που υποδαυλίζονταν κι απ' τους αγγλογάλλους — σχέδια κατάχτησης των Βαλκανίων, που ματαιώθηκαν με το θρίαμβο του κόκκινου στρατού στη Φινλανδία;» 

«Υπάρχει ωστόσο τρόπος να εξασφαλίσει ο κάθε λαός, η κάθε χώρα, ακόμα και η πιο μικρή, την ουδετερότητα και την ανεξαρτησία της. Ρίχτε μια ματιά στο χάρτη: Δίπλα στην υποδουλωμένη και καταρειπωμένη Πολωνία και τη Φινλανδία, μερικά μίλια παρέκει απ' τις σκανδιναυικές χώρες, όπου λυσσομανάει ο πόλεμος, να οι βαλτικές χώρες, που απολαβαίνουν τα αγαθά της ειρήνης. Είναι τόσο μικρές, που όλες μαζί, κάνουν "μια μπουκιά" για ένα μεγάλο ιμπεριαλιστή. Είναι τόσο κοντά στη Γερμανία, όσο η υπόδουλη Δανία κ' η ετοιμοθάνατη Ολλανδία. Μα οι βαλτικές χώρες δε φοβούνται! Έχουν προστάτη τη Σοβιετική Ενωση.» 

«... Το γερμανο-σοβιετικό σύμφωνο ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑ ΟΡΓΑΝΟ ΕΙΡΗΝΗΣ. Δεν εξασφάλισε μονάχα την ειρήνη στους λαούς της ΕΣΣΔ μα έδωσε τη δυνατότητα και στους άλλους λαούς, ιδιαίτερα τους βαλκανικούς, να γλυτώσουν απ' τον πόλεμο. Μα οι βαλκανικές κυβερνήσεις δεν επωφελήθηκαν απ' την ευκαιρία αυτή κι ο πόλεμος απειλεί σήμερα να τραβήξει στα δίκτυα του τις βαλκανικές χώρες. Πιο άμεσα απ' όλες απειλείται απ' τη μεγαλύτερη καταστροφή η Ελλάδα εξαιτίας της πολιτικής της κυβέρνησής της, που προκάλεσε τη δυσπιστία και των δυο εμπολέμων παρατάξεων (ραδιοφωνική ομιλία του γραμματέα της Κομμουνιστικής Διεθνούς σ. Δημητρώφ στις 23 Αυγούστου 1940). 

«... Ο πόλεμος όπου η δικτατορία ετοιμάζεται να σκοτώσει τα παιδιά σου, να φέρει το θάνατο στα γυναικόπαιδα και την καταστροφή και τον αφανισμό σ' ολόκληρη τη χώρα, δεν είναι αγώνας για την πατρίδα μας. Είναι μια άδικη και μάταιη ανθρωποσφαγή για το χατήρι των Άγγλων πλουτοκρατών αφεντικών του Μεταξά, του Γλύξμπουργκ, του Μανιαδάκη, του Διάκου και της παρέας τους. 

»... Καλούμε τους πολεμιστές μας ν' αρνηθούν να πολεμήσουν πέρ' απ' τα σύνορα της πατρίδας μας. Τι ζητάμε στην Αλβανία; Που μας πάνε; Ο λαός μας δε θέλει δεύτερο Σαγγάριο! 

«... Η Κεντρική επιτροπή καλεί τους φαντάρους, τους ναύτες και τους αεροπόρους μας να πάρουν στα χέρια τους τις διοικήσεις των μονάδων τους, εκλέγοντας προσωρινές επιτροπές, που ν' αντιπροσωπεύουν όλους, απ' το στρατιώτη μέχρι το στρατηγό, όσοι συμφωνάνε σε τούτο το πρόγραμμα δράσης: Να προτείνουν ειρήνη στους απέναντι αντιπάλους τους και ν' απαιτήσουν, απ' το άλλο μέρος, παραίτηση της κυβέρνησης, σχηματισμό προσωρινής αντιπολεμικής αντιδικτατορικής κυβέρνησης Μετώπου εθνικής σωτηρίας - ειρήνης, σταμάτημα του πολέμου, ακύρωση των πολιτικών και στρατιωτικών συμφωνιών που κλείστηκαν με τους εγγλέζους και προσανατολισμό της χώρας προς τη Σοβιετική Ένωση. 

»... Η Κεντρική επιτροπή καλεί την εργατική τάξη κι ιδιαίτερα τους εργάτες μεταφορών, ναυτεργάτες, λιμενεργάτες, αυτοκινητιστές κι εργάτες πολεμικών εργοστασίων, να εφαρμόσουν το πιο φαρδύ ενιαίο εργατικό αντιπολεμικό μέτωπο με τους αρχηγούς και με τους εργάτες, με όλους όσοι συμφωνάνε στην πλατφόρμα του Μετώπου εθνικής σωτηρίας - ειρήνης, συγκροτώντας επιτροπές εργοστασιακές κι επιχείρησης και σωματειακές ομάδες και να παλαίψουν με συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, με ΚΩΛΥΣΙΕΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ, με οικονομικές και πολιτικές απεργίες. 

Κοντολογίς η εθνική ανεξαρτησία και ακεραιότητα της Ελλάδας είχε σωθή δυο φορές. Πρώτον χάρις στην κατάκτηση της μισής Πολωνίας από τη Σ. Ένωση και δεύτερον χάρις στο «θρίαμβο» του Κόκκινου Στρατού πάνω στην Φινλαδία. Αργότερα ο κομμουνισμός κατεβρόχθιζε την Εσθονία, τη Λεττονία και τη Λιθουανία. Ήταν το αντάλλαγμα που έπαιρνε στον Βορρά ο Στάλιν για να αφήση ελεύθερα τα χέρια του Χίτλερ στη Νορβηγία. 

(Σύντροφοι αριστεροί, τό γερμανο-σοβιετικό σύμφωνο αποτελούσε ένα όργανο ειρήνης; οι κατακτήσεις της Σοβιετικής Ενωσης ήταν καλές; δέν ήταν εθνικιστικές; Ας χαίρεται η αριστερά την ιστορία της. Μόνο πού ούτε σήμερα, εν έτει 2012, δέν πρόσεξαν οι αριστεροί μας εκδότες, τό μένος των υπόδουλων λαών της Ανατολικής Ευρώπης κατά του κομμουνιστικού ζυγού, καί τήν πλήρη υποστήριξή τους στήν Αμερική, στήν οποία οφείλουν τήν ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ τους....)

Η αντίσταση των Μπολτσεβίκων-κουμμουνιστών-Ελλήνων ξεκίνησε με την εισβολή του Χίτλερ (επιχείρηση Μπαρμπαρόσα) που ξαφνικά θυμήθηκαν ότι πρέπει να αντισταθούν κατά του κακού εισβολέα της χώρας...

Και για να μην ξεχνάνε... οι αριστεροί (πατριώτες)... 

ΈΛΛΗΝΑΣ γεννιέσαι δεν γίνεσαι...Αν υπάρχει 

αυτή η λέξη στο λεξιλόγιό σας...

Πάμε λοιπόν στο σήμερα εν έτει 2012... Ο Έλλην τελικά ποιός είναι;  Και τι είναι; 

Φαίνεται να μην έχουν αλλάξει και πολλά από τότε και ας έχουν περάσει 75 χρόνια...τουλάχιστον σε επίπεδο νοοτροπίας. 

Όλοι αυτοί λοιπόν που σήμερα, δεν δέχονται  αυτήν την κατάσταση, που κάποιοι άλλοι θέλουν με το ζόρι να τους επιβάλουν, αντιδρούν... Κάποιοι θα τους βρίσουν για αυτήν την αντίδραση, γιατί θα πιστεύουν σε κάτι άλλο. Θα τους βάλουν ταμπέλες, οι μεν στους δε... Θα παίξουν όλοι μαζί το κακό παιχνίδι που παίζουν τόσα χρόνια και το έμαθαν τόσο καλά όλοι μαζί και οι (δημοκράτες) αλλά και οι άλλοι οι (κομμουνιστές) και οι κακοί πλέον (φασίστες) από την άλλη που βγήκαν όπως λένε κάποιοι, από τους τάφους τους. Μόνο που τώρα ο δρόμος είναι ένας, και τον αντιλαμβάνονται όλο και πιο πολλοί,  τα κακά παπαγαλάκια  τα πιστεύουν όλο και λιγότεροι και τάσσονται  με την σωστή θέση. Αυτήν του εθνικού αγώνα...  Κι εγώ δεν μιλάω για τα οικονομικά μέτρα, δεν μιλάω μόνο για όσα προσπαθούν με ποικίλους τρόπους να περάσει η  εκάστοτε κυβέρνηση... Δεν υπάρχει το σωστό ή το λάθος στην αντίδραση, αλλά το σκεπτικό της ενέργειας  στην οποία συμβαίνει... Για άλλο πράγμα θα βρεθώ εγώ στο δρόμο, για άλλο εσύ.  Μιας άλλης νοοτροπίας και σκέψεις.... Εμένα θα με βρεις, όπου ακούσεις Ελλάδα και εθνικό συμφέρον... Εσένα άγνωστε "δημοκράτη" και "κομμουνιστή" μάλλον θα σε βρω όπου ακούσω ατομικό συμφέρον...  Όπως και τότε, έτσι και τώρα, δεν άλλαξαν και πολλά... Εγώ για σένα μπορεί να είμαι ο κακός (φασίστας) που θα κρατάω την Ελληνική σημαία ψηλά...

Αυτή η πινακίδα όμως θα εμπνέει όλους εμάς 

υπάρχει όμως και ακόμα μία διαφορά...ανάμεσά μας....

Αυτό που δεν πρόκειται να καταλάβει ο "μέσος δημοκρατικός" βολεμένος πολίτης είναι ότι κάποιοι, οι οποίοι ζουν ανάμεσά τους στην ίδια κοινωνία, έχουν κληρονομήσει να εκπαιδεύονται εσ΄αεί και να φυλάττουν την Πατρίδα,νοητά η πρακτικά με πράξεις, είτε σε καιρό ειρήνης, είτε σε πόλεμο. Αυτό δεν το διαλέξαμε οι περισσότεροι από εμάς, απλά το κληρονομήσαμε και θα το κληροδοτήσουμε στα παιδιά μας όταν έρθει η ώρα τους. Στην Ιστορία του Έθνους μας πάντα αυτοί οι "κακοί" και "αιμοβόροι" Έλληνες ήταν μπροστά από τις μάζες σε όλες τις μάχες από γενιά σε γενιά για να μπορούν μετά αυτοί που κρυβόντουσαν στις τρύπες τους να μιλούν για "Ελευθερία" και "Δημοκρατία". Δεν παραπονούμαστε για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε καθημερινά, η ηρεμία, η εξουσία και ο πλουτισμός δεν ήταν ποτέ μέσα στην ζωή μας... δεν προσκυνούμε το "πολιτικά ορθό" ούτε το "καθώς πρέπει"... δεν ζητάμε "συμπάθεια" ούτε "οίκτο"... δεν ζούμε κάτω από την "προστασία" κανενός... ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΛΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ και αυτή η Κληρονομιά θα γίνει Κληροδότημα στην επόμενη γενιά με όποιο κόστος.

Ο αληθινός ΈΛΛΗΝΑΣ δε φοβάται !!!

Ο αληθινός ΈΛΛΗΝΑΣ δεν υποχωρεί !!!

Ο αληθινός ΈΛΛΗΝΑΣ αμύνεται επιτιθέμενος !!!

Ο αληθινός ΈΛΛΗΝΑΣ έχει πάντα το κεφάλι ψηλά !!!

Ο αληθινός ΈΛΛΗΝΑΣ προτιμά 1000 φορές να τον μισείς παρά να τον λυπηθείς....

Πόσοι τελικά από εμάς σήμερα, είμαστε πραγματικοί ΈΛΛΗΝΕΣ ;;

Συγγραφική επιμέλεια : Κostas leonardos 

Tεχνική επιμέλεια βίντεο ήχου και εικόνας : Κostas leonardos

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική, ή κατά παράφραση, ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου της παρούσας ηλεκτρονικής σελίδας με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του δημιουργού.

(Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου πού ισχύουν στην Ελλάδα)