Αν ρίξετε μια στοχαστική ματια πίσω από την πλάτη σας, θα παρατηρήσετε πως έχετε έναν μόνιμο σύντροφο και αυτός λέγεται..ΘΑΝΑΤΟΣ.. Σας ακούγεται παράλογο; Μπορείτε να φοβηθείτε από αυτόν τον σύντροφο η να τον χρησιμοποιήσετε προς όφελος σας.. Με τον θάνατο να είναι μια τόσο οριστική υπόθεση και με την ζωή τόσο εκπληκτικά σύντομη,αναρωτηθείτε.... Θα πρέπει να αποφεύγω να κάνω πράγματα που πραγματικά θέλω; Θα πρέπει να ζω την ζωή μου όπως θέλουν οι άλλοι; Είναι τρόπος ζωής η αναβλητικότητα; Εάν χρησιμοποιήσετε τον θάνατο για να αξιολογήσετε την ζωή με παρθενική θέαση της κάθε στιγμής,θα ζείτε μια ζωή..έξυπνα.. Η επικρατούσα αντίληψη περί εξυπνάδας προϋποθέτει μια τυπική μόρφωση και την συσσώρευση πολλών πτυχίων σε σχολαστικές επιστήμες. Ωστόσο δεν αντιλαμβανόμαστε πως οι ψυχιατρικές κλινικές είναι γεμάτες από ανθρώπους με πολλά πτυχία και πως το σωστό εν τελει βαρόμετρο ευφυΐας είναι μια αποτελεσματική και ευτυχισμένη ζωή που την ζούμε κάθε στιγμή...
Αυτό που επιπόλαια λέγεται περί νευρικής κατάπτωσης δεν ισχύει διότι τα νεύρα δεν παθαίνουν ποτε κατάπτωση. Οι έξυπνοι άνθρωποι έχουν αναλάβει ευθύνη απέναντι στον εαυτό τους και ξέρουν να αναγνωρίζουν τις δυσκολίες και τα προβλήματα ως μια ανθρώπινη κατάσταση, αποφεύγοντας να μονιμοποιούν την απογοήτευση και την δυστυχία. Η βίωση της τωρινής στιγμής, η επαφή με το τώρα αποτελούν τον πυρήνα μιας αποτελεσματικής ζωής... Η αποφυγή της τωρινής στιγμής χάριν του μέλλοντος είναι μια αρρώστια για τον πολιτισμό μας.Η ευτυχία που αφορά μονο το αύριο γίνεται άπιαστη και απατηλή.Η επιθυμία, η νοσταλγια και ημιταμελεια είναι οι πιο συνηθισμένες και επικίνδυνες τακτικές για να χαραμίζεται το παρόν σας. Συχνά η αποφυγή του παρόντος προέρχεται από μια εξιδανίκευση του μέλλοντος η και του παρελθόντος. Ζήστε καθετί που μπορείτε, είναι λάθος να μην το κάνετε. Δεν έχει τόση σημασία αυτό που συγκεκριμένα κάνετε, όση σημασία έχει ότι ζείτε... Αυτό που χάνει κανεις, το χάνει,δεν γίνεται αλλιώς, η κατάλληλη στιγμή είναι κάθε στιγμή που ο άνθρωπος είναι τυχερός να ζει....Οι άνθρωποι πάντα κατηγορούν τις συνθήκες ζωής τους.Οι άνθρωποι όμως που πετυχαίνουν είναι αυτοί που προχωρούν, διαλέγουν τις συνθήκες και τις περιστάσεις και όταν δεν βρίσκουν αυτές που θέλουν τις δημιουργούν... Είμαστε πολλοί στην κοινωνία που έχουμε μεγαλώσει με την ιδέα πως είναι λάθος να αγαπάτε τον εαυτό σας. Να σκέφτεστε τους άλλους λέει η κοινωνία μας, αγαπάτε αλλήλους λέει η εκκλησια μας. Αυτό που κανεις δεν θυμάται όμως είναι να αγαπάει τον εαυτό του, (και δεν μιλάω για τους παρτάκιδες) που είναι και ο μονος τρόπος να δημιουργηθεί μια καλή κοινωνία, όπου δεν θα καλλιεργείται η αυτοαμφισβήτηση και η εκμετάλλευση. Οι ρίζες της άρρωστης κατάστασης βρίσκεται από την διαπαιδαγώγηση. Τα μηνύματα της κοινωνίας είναι πανίσχυρα. Ποιοι είναι αυτοί που είναι καλοί να αγαπήσουμε;; Είναι αυτοί που αυτοκαταστρέφονται και αυτοταπεινώνονται με την συμπεριφορά τους ;;; Ποτε! Για να μπορέσεις να αγαπήσεις και να αγαπηθείς πρέπει να αρχίσεις από τον εαυτό σου αποβάλλοντας συμπεριφορές χαμηλής αυτοεκτίμησης και μετριότητας.
Εδώ έρχεται και η αναγκαιότητα να έχουμε ένα υγιές σώμα, ευπαρουσίαστο που θα μας κάνει περήφανους. Δεν έχετε ένα σώμα..ΕΙΣΤΕ το σώμα σας... Κι αν το περιφρονείται, αυτό σημαίνει ότι απαξιώνεται τον εαυτό σας ως ανθρώπινο πλάσμα... Νους υγιής εν σώματι υγιή έλεγαν οι Έλληνες καθώς επίσης πως το σώμα είναι έκφραση της ψυχής... Αρκετές γυναίκες και άντρες δυστυχώς αρνούνται πολλές φορες την φυσικότητα, του εαυτού τους μη επιδιώκοντας μάλιστα την βελτίωση τους σώματος τους αλλα την χρήση τεχνιτών και επίπλαστων μέσων. (με τους άνδρες να έχουν "φετίχ","οπτικοαισθητικη" εξάρτυση στα ελληνικά..) Τα άτομα με ολοκληρωμένη προσωπικότητα στην ζωή δεν παραπονιούνται για πράγματα που δεν μπορούν να αλλάξουν, ενώ αν αλλάζουν φροντίζουν να τα αλλάξουν. Η συχνή κλάψα σε αλλα άτομα έχει ως σκοπό την εκμετάλλευση αφού χρησιμοποιούν τους άλλους σαν μέσο να επιβαρύνουν και άλλους. Αντίστοιχα, αλλα ανάποδα ισχύει και για ανθρώπους που έχουν συμπεριφορά που χαρακτηρίζεται από το να λένε στον καθένα ποσο θαυμάσιοι είναι!! Αυτό δεν είναι αγάπη για τον εαυτό μας αλλα μια προσπάθεια εκμετάλλευσης των άλλων κερδίζοντας την προσοχή με επιδεικτική συμπεριφορά. Είναι μια προσπάθεια να κερδίσουμε την εύνοια των άλλων και αυτό σημαίνει πως η αξιολόγηση μας κρίνεται με βάση την γνώμη των άλλων. Η αγάπη για τον εαυτό μας δεν απαιτεί την αγάπη από τους άλλους. Μια βαθύτερη αποδοχή και αυτοκριτική αρκεί..
όλα αυτά βεβαια φέρνουν το ΑΓΧΟΣ... Δεν υπάρχει όμως τίποτα για το οποιο πρέπει να αγωνιούμε... Ως αγωνια ορίζεται η ακινητοποίηση στο παρόν ως αποτέλεσμα όσων θα συμβούν ή όχι στο μέλλον. Άλλο φυσικά είναι ο προγραμματισμός του μέλλοντος και άλλο η αδυναμία της αγωνιας που μας καθηλώνει στην αδράνεια. Άνθρωποι δραστήριοι κινητοποιούνται σε αντίθεση με τους αγχωτικούς που αδρανοποιούνται χρησιμοποιώντας σαν δικαιολογία την αγωνια για την αναβλητικότητα και την απραξία τους...
Η αγωνια σχετικά με τις επιτυχίες ή τις αποτυχίες μας σημαίνει εξομοίωση της αξιας μας με αυτές και έτσι πάντα θαμάστε καταδικασμένοι ως ανάξιοι αφού αυτά εναλλάσσονται. Τίποτα δεν αποτυχαίνει όσο η επιτυχία επειδή τίποτα δεν μαθαίνεις από αυτήν... Το μονο πράγμα από το οποιο μαθαίνουμε είναι η αποτυχία.. Η επιτυχία βεβαιώνει μονο τις προκαταλήψεις μας. Και δυστυχώς η επιτυχία συχνά εξαρτάται από την άποψη που έχουν οι άλλοι για μας. Γίνετε οι ίδιοι κριτές της συμπεριφοράς σας και μάθετε να στηρίζεστε στον εαυτό σας αποφασίζοντας εσείς για την τωρινή στιγμή! Η τάση προσκόλλησης στους άλλους μπορεί να φτάσει στο άλλο άκρο της λατρείας κάποιων ανθρώπων-ηρώων. Η λατρεία του ήρωα είναι μια μορφή απάρνησης του εαυτού μας. Κάνει τους άλλους πιο σημαντικούς από σας, πράγμα λανθασμένο αφού όντας και οι άλλοι άνθρωποι είναι όμοιοι με μας.Γίνετε εσείς ήρωες....
Η παγίδα του σωστού-λάθους θα επιφέρει αναβλητικότητα. Θυμηθείτε τους Σαμουράι που παίρναν τις σημαντικότερες αποφάσεις τους μέσα σε επτά αναπνοές, διότι ο,τι και να κάνεις είναι ασήμαντο αλλα είναι σημαντικό να το κανεις!! Η αναβλητικότητα είναι η αιτια της στασιμότητας και της ανυπαρξίας, της ψυχολογικής νέκρας... Τυφλή υπακοή σε κανόνες και εθιμοτυπικές συμπεριφορές που μας ενοχλούν πρέπει να γευθούν την αντίσταση μας. Το σύνηθες τίμημα του καθώς πρεπισμού είναι η παραγωγή ανθρώπων που δεν είναι ειλικρινείς και ακολουθούν διαδικασίες δουλικά. ΑΝΑΚΗΡΥΞΤΕ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΣΑΣ... Η εγκατάλειψη της ψυχολογικής ασφαλειας είναι από τις δυσκολότερες υποχρεώσεις της ζωής. Το φίδι της εξάρτησης τρυπώνει στην ζωή με πολλούς τρόπους και γίνεται ακόμη δυσκολότερη εξαιτίας των αναρίθμητων ανθρώπων που ωφελούνται από την εξάρτηση του άλλου. Ψυχολογικής ανεξαρτησία σημαίνει ολοκληρωτική ελευθερια από υποχρεωτικές σχέσεις και απουσία ετεροκατευθυνόμενης συμπεριφοράς. Η κοινωνία δυστυχώς μας διδάσκει ότι πρέπει να ικανοποιούμε ορισμένες προσδοκίες με συγκεκριμένες σχέσεις(κανε γάμο,"παιδία,κτλ). Μια σχέση όπου δεν επιτρέπονται επιλογές και επικρατεί ο καταναγκασμός, δημιουργεί ενοχές και εξαρτήσεις με συνέπεια να υπάρχει μόνιμα αγανάκτηση και κακή διάθεση. Από την στιγμή που ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ ΓΙΝΕΣΑΙ ΕΥΑΛΩΤΟΣ,ΔΟΥΛΟΣ...Σε μια οικογένεια όπου υπάρχει αγανάκτηση και χαμηλή αυτοεκτίμηση,όσο και να διαλαλείτε να γίνουν το αντίθετο, τα παιδιά θα διδαχθούν αυτό που θα βλέπουν και όχι αυτό που θα ακούν. Αν τοποθετείται τα παιδιά πάνω από σας απλά τα διδάσκεται να κάνουν και αυτά το ίδιο και να βάζουν εύκολα άλλους από πάνω τούς. Μόνο αν έχετε υψηλή αυτοεκτίμηση θα εφοδιάσετε τα παιδιά σας με ισχυρά εφόδια για την ζωή αφού θα παίρνουν το παράδειγμα της περηφάνιας και της δύναμης από εσάς. Θα τους διδάξετε αυτοπεποίθηση και σιγουριά αν και μονο αν σας βλέπουν έτσι! Όταν κάνουμε κάτι για άλλον αυτό δεν θα πρέπει να μας βλάπτει. Από μικρά παιδιά έχουμε την ανάγκη να απεξαρτοποιηθούμε από την τεραστια εξάρτηση που έχει ο άνθρωπος όντας μωρό. Συχνά τα παιδάκια λένε κοίτα μαμά τρώω μόνος μου ή έκανα αυτό χωρίς βοήθεια. Μην τους κόβετε τα φτερά λοιπόν με εξαρτήσεις. Δημιουργήστε ελεύθερους ανθρώπους. Οι αυθαιρεσίες και οι κυριαρχικές στάσεις καταστρέφουν ο,τι πολυτιμότερο. Την θέληση να είναι ελεύθεροι και να είναι με αυτούς που αγαπούν χωρίς να νοιώθουν εξαναγκασμένα. Αντιθέτως δημιουργούνται δεσμοί υπευθυνότητας και όχι εξάρτησης η φόβου. Οι γονείς δεν είναι τα άτομα που πάνω θα ακουμπήσεις,αλλά τα άτομα που θα κάνουν ένα τέτοιο στήριγμα αχρείαστο!.. Όταν ο γάμος είναι αποτυχημένος όπου επικρατεί η κυριαρχία και η υποταγή, ο καρπός είναι κατεστραμμένες προσωπικότητες. Η ουσία της αποτελεσματικής ζωής και ανατροφής των παιδιών είναι η ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ..Εν κατακλείδι,έξυπνος και (σοφός) άνθρωπος είναι αυτός που ζει με δράση, όχι με την σκέψη για την δράση, Ξέρει ότι η ζωή του θα τελειώσει πολύ σύντομα και ξέρει ότι τίποτα δεν είναι σημαντικότερο από οτιδήποτε άλλο. Ο άνθρωπος της γνώσης διαλέγει οποιαδήποτε πράξη και δρα σαν να έχει σημασία γι αυτόν. Όταν ολοκληρώνει την δράση του, αποσύρεται γαλήνιος και καθόλου δεν τον ενδιαφέρει το αποτέλεσμα..
Το άσχημο δεν είναι πως υπάρχουν άνθρωποι που θα πεθάνουν,
αλλα ότι πεθαίνουν άνθρωποι που δεν ζήσαν ποτε....
Ας αναρωτηθούμε λοιπόν όλοι μας,έχουμε ζήσει στην ζωή μας 10000 μέρες
ή έχουμε ζήσει μια μέρα 10000 φορες......
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική, ή κατά παράφραση, ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου της παρούσας ηλεκτρονικής σελίδας με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του δημιουργού.
(Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου πού ισχύουν στην Ελλάδα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου